Słowo na Ekumeniczne Dni Biblijne 2006

„Nie samym chlebem żyje człowiek, lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Boga”, mówi Jezus w odpowiedzi na pokusę szatana, by będąc głodnym zamienił kamienie w chleb. Co znaczy ta odpowiedź Jezusa? Czy może słowo, nawet Boże, zastąpić chleb, potrzebny człowiekowi do życia?

Pismo Święte w Księdze Rodzaju, opisując stworzenie człowieka, stwierdza: „Wtedy to Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia, wskutek czego stał się człowiek istotą żywą” (Rdz 2,7). Utworzone ciało nabrało siły poruszania, działania i rozwoju z chwilą tchnienia w nie życia.

W Nowym Testamencie czytamy następujące słowa Pana Jezusa: „Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie mogą. Bójcie się raczej tego, który duszę i ciało może zatracić w Gehennie” (Mt 10,28). Kiedy zaś nasz Zbawiciel umierał na krzyżu, „zawołał donośnym głosem: Ojcze, w Twoje ręce powierzam Mojego ducha” (Łk 23,46).

„Nie samym chlebem żyje człowiek, lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Boga” (Mt 4,4). Sam chleb więc nie wystarcza, choć jest bardzo ważny i niezbędny w egzystencji każdego człowieka. O ten chleb na każdy dzień uczy nas prosić Jezus w Modlitwie Pańskiej. Chleba powszedniego, choćby kromki, pragną dzisiaj miliony ludzi umierających z głodu. Kładzie się to cieniem na całą rodziną ludzką.

Jak chleb jest nieodzownym pokarmem dla ciała, tak Słowo Boże jest koniecznym pokarmem dla duszy. Pamiętamy, co Bóg mówi do proroka Ezechiela: „I rzekł do mnie: Synu człowieczy! Co przed tobą jest, zjedz; zjedz te księgi, a idź i mów do domu Izraelskiego. Otworzyłem tedy usta swe i dał mi zjeść one księgi, a mówił do mnie: Synu człowieczy! Nakarm brzuch twój, a wnętrzności twoje napełnij temi księgami, któreć daję. I zjadłem je, i były w ustach moich słodkie jako miód” (Ez 3,1-3, Biblia Gdańska).

Miłować Boga, to przyjąć Jego Słowo, karmić się nim na co dzień, uświęcając siebie i innych. „Kto jest z Boga, słów Boga słucha” (J 8,4). Słuchanie Słowa Bożego, poznawanie i rozważanie Bożych myśli, rodzi mądrość i radość bycia dzieckiem Bożym. Otwiera i uwrażliwia nasze serca na drugiego człowieka – mojego bliźniego. Nasze chrześcijańskie postawy nabierają odwagi i roztropności. To jest bardzo ważne, ponieważ żyjemy w świecie, w którym na co dzień musimy dawać świadectwo naszej przynależności do Chrystusa i to nie tylko słowem, ale nade wszystko naszymi czynami. Święty Paweł zapewnia nas, że jeśli tak będziemy postępować, Pan Bóg obdarzy nas dobrami wspanialszymi, niż możemy to sobie wyobrazić: „Ale jak jest napisane: To, czego oko nie ujrzało ani ucho nie usłyszało, ani co nie wstąpiło do serca człowieka, Bóg przygotował tym, którzy Go miłują” (1 Kor 2,9). Pewni tej obietnicy, łączmy nasze serca i wysiłki, by współczesny człowiek coraz obficiej korzystał z tej skarbnicy, jaką jest Biblia. Bóg zawarł w niej swoją mądrość, która przewyższa wszelką mądrość – uznajmy to z pokorą.

„Niebo i ziemia przeminą, ale Moje słowa nie przeminą” (Mt 24,35).

TOWARZYSTWO BIBLIJNE W POLSCE