Opadły już pewnie emocje związane z przełomem tysiącleci. Jakby wszystko powróciło do normy. Prawda, że niewiele się zmieniło? Jakoś nic w naszym sposobie życia, bycia i myślenia automatycznie z nowym rokiem nie chce się zmienić. Te same stare nawyki i przyzwyczajenia, te same niezaspokojone pragnienia, ta sama szara rzeczywistość. A miało być inaczej, lepiej... Myślę, że nie możemy oczekiwać zmian tylko dlatego, że zmieniają się kartki kalendarza. Nic nie dzieje się automatycznie, a tym bardziej bez naszej woli, chęci, pracy i codziennego wysiłku!

Kiedy opadły emocje tych szczególnych dni przełomu, pomyślmy raczej o prawdziwych zmianach. A one mogą rozpocząć się jedynie indywidualnie, od każdego z nas. Nie możemy przecież zmienić świata, ale każdy z nas może prosić Boga, by zmienił jego wnętrze. Nawet gdy wydaje Ci się, że to drobna, nieistotna rzecz, ale jeśli trzeba ją zmienić i leży to w Twojej mocy - próbuj to zmienić!

"Mała rzecz jest zawsze tylko małą rzeczą, ale WIERNOŚĆ  w małych rzeczach jest wielką rzeczą" - piękny aforyzm, prawda? Biblia również zachęca, by być wiernym w małym.
Postanowienia podjęte w sylwestrowy wieczór: będę codziennie czytać Słowo Boże, codziennie znajdę czas, by spędzić kilka chwil w modlitwie, będę też modlić się w zgromadzeniu i będę uczęszczać na wszystkie nabożeństwa, więcej czasu poświęcę Bożym sprawom, odbuduję ołtarz rodzinny itd... itd. Niby niewielkie rzeczy, ale jakże mogą uczynić nas wielkimi przed Panem, w dużej mierze wpłynąć na nasze codzienne chodzenie za Panem. Nie lekceważmy obowiązków, jakie nakłada na nas Bóg. Zacznijmy prawdziwe zmiany (choćby małe) od siebie.
Swego czasu król judzki Hiskiasz usłyszał przerażającą wieść, przekazaną mu przez proroka Izajasza: "Tak mówi Pan: Uporządkuj swój dom, gdyż umrzesz, a nie będziesz żył" (II Król. 20,1). Hiskiasz z powodzeniem podporządkował Bogu sprawy wagi państwowej, a nawet jego wielką zasługą było przywrócenie czystości kultu religijnego w narodzie judzkim. Bóg jednak chciał, by Hiskiasz (być może najpierw) uporządkował swój dom. Czy i nas nie dotyczy to poselstwo?

Rok 2001 w naszym zborze ogłosiliśmy Rokiem Rodziny. Zapraszam wszystkie małżeństwa do uczestnictwa w comiesięcznym, dwudniowym seminarium. Myślę, że to niewielki wysiłek, natomiast nieoceniona korzyść. Wierzę jednocześnie, że zdrowe rodziny, to zdrowy zbór, a także zdrowe społeczeństwo. Rację ma Słowo Boże, gdy mówi: "Jeśli Pan domu nie zbuduje, próżno trudzą się ci, którzy go budują. Jeśli Pan nie strzeże miasta, daremnie czuwa stróż" (Ps. 127,1). Czy myślisz inaczej? Nie, nie może być inaczej. Bóg nie chce, byś próżno się trudził i miotał lub budował swój dom na piasku. Twój dom ma pewnie stać i ostać się, gdy przyjdą "wiatry i ulewy". Obyś był mądrym i odpowiedzialnym budowniczym swojej wiary, swego domu a potem też swego zboru.